پرش به محتوا
گنج
جستجو
ا−
ا+
◐
گنج
›
لبیبی
›
ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
›
شمارهٔ ۶۸ - به شاهد لغت سکج، به معنی مویز
شمارهٔ ۶۸ - به شاهد لغت سکج، به معنی مویز
۱ بیت
همچو انگور آبدار بدی
نون شدی چون سکج ز پیری خشک
پیشین
شمارهٔ ۶۷ - به شاهد لغت فرغیش، به معنی آن موی که از زیر پوستین سر فرو آورده بود و جامه ریمناک دریده دامن را نیز گویند
پسین
شمارهٔ ۶۹ - به شاهد لغت پک، بمعنی چغز ( قورباغه)