شمارهٔ ۶۱

۷ بیت

آن دلربا که در دو جهانش نظیر نیستخود ذات ساز چیست که او را ظهیر نیست

ازلامکان ز غیب هویت نمود روآن حضرتی که غیروی اندر ضمیر نیست

کی نور مستطیل کشیدی بشرق و غربچون آفتاب روشن اگر مستنیر نیست

کی می وزید باد صبا صبح مشکبارگر بوی زلف یار بمشک و عبیر نیست

دانسته ایم اسم صفاتش که عین ما استلیکن ز کنه ذات کبیر و صغیر نیست

طفل ره است نزد جوانان پاکبازپیری که ساده دل ز ازل همچو پیر نیست

تا نقش عقل و علم نشوئی ز لوح دلکوهی تو را ز باده صافی گزیر نیست