شمارهٔ ۴

۹ بیت

برای آنکه ظاهر گردد اسماتجلی می کند حضرت باشیا

بجز ذات و صفاتش نیست موجودمن و اوئیم با هم هر دو تنها

منم خال سیاه روی ماهشمیان چین زلفین مسما

جز او معروف و عارف گونه بینییکی بنمایدت اسم مسما

دو عالم از وجود اوست موجودچو ماه از مهر و خار از سنگ خارا

ز تقلیب ظهور آن ذات شارحگهی پنهان نماید گاه پیدا

ز غیر خود تبرا در ازل کردبوصل خویشتن دارد تولا

منزه باشد او از نفی و اثباتچه حاصل شد بگو از لا و الا

بیاد قد او از خویش انسانچو حرف اولین میباش یکتا