شمارهٔ ۱۱۹

۴ بیت

سرو از قد تو در باغ گل اندام آمدباده از رنگ لب لعل تو در جام آمد

هست این نقطه پاکیزه به آخر پیوستگر همه صید شد و دانه شد و دام آمد

جام خورشید بدور تو کشد هر ذرهرحمت خاص تو بر هر دو جهان عام آمد

رفت کوهی ز ابد غایت اسرار ازلدر دل از دلبر جان بخش چو الهام آمد