شمارهٔ ۱۰۸

۶ بیت

بوسه می خواهم و لعلت چو شکر میخنددهمچو خورشید که بر روی قمر میخندد

چشمم از گریه درو لعل بریزد همه شبلب و دندان تو بر لعل و گهر میخندد

ذره سان میل بخورشید لبت کرد دلمبخت بر حال من زیر و زبر میخندد

می کند گریه و افغان بچمن بلبل مستغنچه بگشاده لب از شاخ شجر میخندد

عاقبت سیل سرشکم ببرد بنیادشهرکه بر گریه ارباب نظر میخندد

ماه رخسار تو ازمشرق جان کوهیآفتابی است که هر شام و سحر میخندد