گنج

شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو‌، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنوی‌های خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می‌ستاید:

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)۶ بیت
ور هوس مثنوی‌ات در دل استحل کنم این بر تو که بس مشکل است
وز روشی کز تو نیاید‌ مروگفت بَدَم مشنو و نیکو شنو
نظم «‌نظامی‌» به لطافت چو دُروز دُر او سر به سر آفاق پر
پخته ازو شد چو معانی تمامخام بود پختن سودای خام
سِحر‌وَر‌انی که در او دیده‌اندخاموشی خویش پسندیده‌اند
مثنوی او راست‌، ثنایی بگوبشنوش از دور و دعایی بگو