بخش ۶ - فی المحمده المحمدیه، و هو ختم اخلفاء العرب و العجم، وارث الخلافه من آدم، علاء الدنیا و الدین، ناصر امیرالمؤمنین، المستنصر برب العالمین، المستعم به حبل الله المتین، رفع فی الخلافه در جاته، و جعل اخلاقه خلفاء الا قالیم فی حیاته
شاهی که، به نصرت خدایی،ختمست برو جان گشایی
سلطان جهان علاء دنیاسرمایه ده سرای دنیا
چون سعد فلک سعادت اندودیعنی که محمد ابن مسعود
ختم الخلفاء درین کهن طاسز آدم شده نی ز آل عباس
سینهش صدف در الهیسنگش محک عیار شاهی
آهو به زبانش بی تظلمپیشانی شیر خارد از سم
بادا به نشاط جاودانهدر سایهٔ تیغ او زمانه