بخش ۲۴ - آگاهی خسرو از عشق فرهاد
حکایت فاش گشت اندر زمانهبه گوش عالمی رفت این فسانه
چو اندر شهر گشت این داستان نورسید آگاهی اندر گوش خسرو
که شیرین راز عشق سست بنیادبه دل شد رغبت خسرو به فرهاد
ندیمان هر چه بشنیدند از آن رازهمه گفتند شه را یک به یک باز
فتاد اندر دل شه خارخاریکه دامان گلشن بگرفت خاری
بزرگ امید گفتش کانچه رای استمنت گویم دگر به دان خدای است
روان کن نامهای با یادگاریعتاب و لطف را در وی شماری
جواب نامه را چون باز خوانیممزاجش هر چه باشد بازدانیم
وزان پاسخ قیاس خویش گیریمبدان اندازه کاری پیش گیریم
ملک فرمود کاین معنی صواب استکلید هر سؤالی را جوابست
دبیر خاص را فرمود تا زودکند نوک قلم را عنبر آلود
به املای ملک مرد هنرسنجفشاند از کلک چوبین گوهرین گنج