شمارهٔ ۷۸۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: اریبود۸ بیت

هر که را با تو سر و کاری بودجان نباشد در رهش خاری بود

دل که در وی زندگی عشق نیستدل نشاید گفت، مرداری بود

خفتگان از زندگی آگه نیندزنده بودن کار بیداری بود

عاشقی نبود تقاضای وصالبهر نفس خویش پیکاری بود

از شراب ما، اگر یابد خبرمحتسب شاگرد خماری بود

پیش خویشم کش که باری از رختکشته ای را روز بازاری بود

بر بساط ناز شب غافل مخسپبو که پیش در گرفتاری بود

گویمت خواهی چو خسرو بنده ایقسمتم از تو همین، آری، بود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زندگی است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر کسی که با آدمی سر و کار داشته باشد، باید مراقب باشد زیرا ممکن است در راه عشق دچار مشکل شود. دل بدون عشق را مرده می‌داند و بر این باور است که زندگی واقعی به بیداری و آگاهی نیاز دارد. عاشقی تنها تقاضای وصال نیست، بلکه مبارزه‌ای برای نفس و وجود خویش است. همچنین، شاعر به عواقب ناشی از عشق و وابستگی اشاره می‌کند و حسرت را به تصویر می‌کشد. در آخر، شاعر به خود و شریکش اشاره می‌کند و می‌گوید که سرنوشت‌شان به هم وابسته است.