شمارهٔ ۷۴۰

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: یشامد۷ بیت

باز عشق آمد و دیوانگیم پیش آمدبر دلم از مژه غمزه زنی نیش آمد

خرد و صبر سر خویش گرفتند و شدندهر چه آمد ز برای دل درویش آمد

دی به نظاره او رفت رهی بر سر راهیک نظر دید، چو باز آمد، بی خویش آمد

گفتم، ای دل، مرو آنجا که گرفتار شویعاقبت رفتی و آن گفت منت پیش آمد

برده بودم ز جفاهای فلک جان، لیکنچه کنم، ناز تو، جانا، قدری بیش آمد

چشم من می پرد امروز، کرا خواهد دید؟مگر آن کافر ناوک زن بدکیش آمد

خسروا، عشق همی باز و به خوبان می زیعقل بگذار که او عاقبت اندیش آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احوالات عاشقانه و دیوانگی‌های عشق می‌پردازد. شاعر از بازگشت عشق و تأثیر آن بر روح و دلش سخن می‌گوید، به‌ویژه تأثیرات منفی و جفاهایی که از زندگی و روزگار بر او رفته است. او همچنین به تردیدها و دلشوره‌هایی اشاره می‌کند که از عاشقی به دلش می‌زند و از عقل و خردش طلب کمک می‌کند. به‌طور کلی، شعر نمودار احساسات عمیق و پیچیده‌ای است که عشق در دل انسان ایجاد می‌کند، و همچنین درگیری بین عقل و عشق را به تصویر می‌کشد.