شمارهٔ ۷۳۵
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابازاید۶ بیت
باشد آن روز که آن فتنه به ما باز آیدلیک از آنگونه که او رفت، کجا باز آید؟
رفت و باز آمدنش تا به قیامت نبودای قیامت، تو بیا زود که تا باز آید
ای صبا، از سر آن کوی غباری به من آرمگر این دل که ز جا رفت به جا باز آید!
یارب، این سرو در آن باغ نه تنها مانده ستباز پرسم خبر از باد صبا، باز آید
چند روز است کزین سو گذری می نکندباز گویید، مگر جانب ما باز آید!
خسروا، رفتن او نه ز پیش آمدن استبه دعا ساز، خدایا، به دعا باز آید