شمارهٔ ۷۲۷
لب لعلت به لطافت گرو از جان ببردروی رنگین تو آب گل خندان ببرد
سرو بالای تو، گر سوی چمن بخرامدبه تگ پاگرو از سرو خرامان ببرد
دست پیمان لبت هر چه بخواهی بدهموصلت ار دست وفا بر سر پیمان ببرد
بوسه ای از لب تو عاریه خواهم ندهدجز به شرطی که دل خسته گروگان ببرد
گرنه لنگر شود اندوه چو کوه تو مرایاد برداشته تا خاک خراسان ببرد
جان خلقی به لب آورده دهان تنگتنه همانا که کسی از لب تو جان ببرد
نیم جان از تن خسرو سر زلفین تو بردترسم آن نیم دگر را شب هجران ببرد