شمارهٔ ۶۲۹
چند گاهی دگر ار چشم تو در ناز بماندای بسا دل که در آن طره طناز بماند
کعبتینی تو که غلتانی ازان چشم مقامرای بسا سیل کز آن چشم روان باز بماند
خاتم اندر دهن انگشت بگیرد ز دهانتور دهانش ار کشی انگشت دهان باز بماند
روی تو دیدم و خط دود رسانید به چشمتترسم آن دود به دنباله غماز بماند
زر ندارم ز پی وصل، تنی دارم چون زرلیکن آن تیر به دندان به ته گاز بماند
ناز کم کن که نکویی به کسی دیر نماندزشت باشد که نکویی برود ناز بماند
دل خسرو به جفا سوختی و راز برون شدپرده دل چو بسوزد ز کجا راز بماند؟