شمارهٔ ۵۹۸

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ارماندارد۷ بیت

گل رنگ نگار ما نداردبوی خوش یار ما ندارد

ماییم و دیار بی نشانیکس میل دیار ما ندارد

ما کار به کار کس نداریمکس کار به کار ما ندارد

با ما سخن سمن مگوییدکو بوی بهار ما ندارد

با ما صفت چمن مخوانیدکو نقش نگار ما ندارد

لاله ز چه سرخ گشت، گر شرماز لاله عذار ما ندارد

خون بار چو خسرو از کنارتکو میل کنار ما ندارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس تنهایی و دوری از معشوق اشاره دارد. شاعر با نگاهی غمگین به دنیای اطرافش می‌نگرد و از فقدان زیبایی، محبت و نشانه‌هایی که او را به محبوبش وصل کند، گلایه می‌کند. او می‌گوید که در دیار بی‌نشانی زندگی می‌کند، جایی که هیچ‌کس از حال او باخبر نیست و هیچ‌کس نیز به او توجهی ندارد. در این غم و یاس، امتیازاتی مانند عطر خوش، رنگ و زیبایی را که یادآور عشق و طبیعت هستند، از دست رفته می‌بیند و در نهایت حسرت کنار معشوق را می‌خورد.