شمارهٔ ۵۸۰
عشق آمد و دل ز دستِ ما بُردتدبیر ز عقلِ مبتلا بُرد
عیش و طرب و قرار و تمکینیک یک ز دلم جدا جدا بُرد
هر دل که به سینهٔ کسی دیدیا در کفِ غم سپرد و یا بُرد
یار آمد و ساخت خانه در دلشاه آمد و خانهٔ گدا بُرد
ما را که ز غم خیال گشتیمبادِ سرِ زلفِ او ز جا بُرد
سیلابِ غمش در آمد از شهربازارِ هزار پارسا بُرد
شب صورتِ او به خواب دیدمتا چشم زدم بهم، مرا بُرد
دل را میبُرد سیلِ دیدهاشکم بدوید و خواب را بُرد
این دیدهٔ من که کور باداپیشِ همه آبرویِ ما بُرد
مسکین دلِ بیقرارِ خسروغم هیچ ندانمش کجا بُرد؟