شمارهٔ ۵۷۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: یزد۵ بیت

نگارا، از من مسکین چه خیزد؟چرا هجر تو با ما می ستیزد؟

همی خیزد ز زلفت ناله دلچو آن آواز کز زنجیز خیزد

مپوشان روی را بگذار، کز شرمشود گل آب و در پیشت بریزد

منم خاک تو چندینم چه بیزی؟کسی خود خاک را چندین نبیزد

چو جا در سینه خسرو گرفتیدرون او ز جان بیرون گریزد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تاسف و درد دوری از محبوبش می‌پردازد و از آن می‌خواهد که هجران و جدایی را فراموش کند. او از ناله دل خود بر اثر زیبایی محبوبش سخن می‌گوید و به او می‌فهماند که اگر چهره‌اش را بپوشاند، زیبایی‌اش همچنان در دل‌ها می‌درخشد. شاعر خود را خاک محبوب می‌داند و می‌گوید که کسی به خاکی که این‌گونه عزیز است، بی‌توجهی نمی‌کند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که اگر محبوب در دل خسرو جا داشته باشد، جان و احساسات درونی او برای همیشه در این عشق گم خواهد شد.