شمارهٔ ۵۴۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: مشد۶ بیت

به ملک فتنه تا زلفش علم شدز جانها عارض او را حشم شد

فرشته گر گناهی می نوشتیرخت چون دید مرفوع القلم شد

ز خاموشی بخواهی کشت ما رادو لعلت بهر جان ما بهم شد

نشین یکدم که یابد نیم عمریگرفتاری که عمر او دو دم شد

نمی دیدی به من، ار ننگ دیدیمرنج ار زین قدر قدر تو کم شد

کسی بدروزی خسرو شناسدکه او درمانده شبهای غم شد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که باعث آشفتگی دل‌ها شده است. او به قدرت و عظمت این زیبایی اشاره دارد که حتی فرشتگان هم در برابر آن سرافکنده می‌شوند و از گناه خود دست برمی‌دارند. شاعر از درد و رنجی که این عشق برای او به همراه دارد سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که زندگی تنها در لحظاتی کوتاه و نادر ارزشمند است. در نهایت، او به مشکلات و غم‌های زندگی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که تنها کسی می‌تواند درک کند که در روزهای سخت و غم‌انگیز گرفتار است.