شمارهٔ ۵۳۴
شکر پیش لبت شیرین نگویندرخت را لاله و نسرین نگویند
ز دیده می کنم شکر خیالتاگر چه ظلم را تحسین نگویند
من از تو گشته گشتم وای و صد وایگرت حال من مسکین نگویند
دل گم گشته، گر یابم نشانشدران گیسوی چین در چین نگویند
دلا، گر جان ستد، خواهش مکن، زانکبه تأخیری سخن چندین نگویند
چنانش لطفها کرده ست زنهارکه با آن کافر بی دین نگویند
کند خلقی دعای صبر و عاشقز کین عاشقان آمین نگویند
بر او من عاشقم، ور پرسد آن ماههمه چیزش بگویند، این نگویند
کسان کاین قصه خسرو شنیدندحدیث خسرو و شیرین نگویند