شمارهٔ ۵۲۵

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ربستهگشاید۷ بیت

یارم چو به خنده شکر بسته گشایدوای آنکه به سویش نظر بسته گشاید

مردیم به کویش، گهی آن نرگس پر خواببر ما چه شود، گر بصر بسته گشاید

آن کس که کمر بسته به خون همه شهری ستدر کلبه ما کی کمر بسته گشاید

گر من به چمن ناله کنم، غنچه ازان دردهرگز نتواند که سربسته گشاید

بندی در خود بر من و حلقه نزنم، زانکآن بخت ندارم که در بسته گشاید

از خار ببندد گذر چشم و ندانمجز تو دگری کاین گذر بسته گشاید

از گریه جگر بست دلم اهل دلی کو؟کز چهره خسرو جگر بسته گشاید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دردهای ناشی از آن است. شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که یارش با لبخندی دل‌انگیز و شیرین می‌خندد و او را درگیر می‌کند. شاعر در حالتی از ناامیدی و حسرت به سر می‌برد و به شدت به عشق و زیبایی یارش دل بسته است. او به ادبای عشق اشاره می‌کند که در دنیای عشق کسانی با مشکلاتی مواجه‌اند که حتی نمی‌توانند به معشوق خود نزدیک شوند. گفتگو از درد و غم عشق و ناتوانی در دستیابی به عشق بیان می‌شود و شاعر به نظر می‌رسد که در یک حالت از گم‌گشتگی و ناتوانی در بیان احساساتش قرار دارد. در نهایت، او به این مسئله می‌پردازد که عشقش به قدری عمیق است که حتی در غم و گریه هم نمی‌تواند از معشوقش جدا شود.