شمارهٔ ۴۹۸

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارید۷ بیت

ای هم نفسان، یک نفسم باز گذاریددست از من دیوانه سرگشته بدارید

بی نام ونشانم به خرابات ببخشیدبیگانه ز خویشم، بر خویشم بگذارید

یا معتکفم بر سر سجاده نشانیدیا مست و خرابم به در میکده آرید

گر زانکه صلاح از من آشفته بجوینددر خانه کنید و در خمار برآرید

دست من و دامان شما جمله رقیبانگر دامن معشوق به دستم بسپارید

در عشق علم گردم و در مذهب عشاقمنصور شوم، گر به سر دار برآرید

وقت است، اگر خسرو مسکین گدا رااز خیل گدایان در خویش شمارید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر، دعوتی است به همدلی و فهم نسبت به حال و وضعیت شاعر که خود را درگیر عشق و دیوانگی می‌بیند. شاعر از هم‌نفسانش می‌خواهد تا او را فراموش کرده و در عوالم خود غرق نشوند. او خواهان رهایی از قید و بندهای دنیوی است و ترجیح می‌دهد که یا در حال عبادت باشد یا در مستی و شوق عشق. او به نوعی خود را گدا و مسکین عشق معرفی می‌کند و از دیگران می‌خواهد او را در جمع خود بپذیرند و به او رحم کنند. در نهایت، شاعر به جستجوی مقام و معرفت در عشق تأکید می‌کند و می‌خواهد از قید و بندهای اجتماعی رها شود.