شمارهٔ ۴۶۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ینبخشد۷ بیت

بتی کو هر دمم دشنامهای شکرین بخشدبه از دشنام نبود، گر نبات وانگبین بخشد

به غیری گر جفا گوید برنجم، کانست حق منبتر رنجم اگر جای جفایم آفرین بخشد

خوش آن دزدیده خندیدن بر این دیوانه مسکینکه موری را همه ملک سلیمان زان نگین بخشد

قدش خون می خورد در دل، من از وی در جگر خوردننهالی کاین خورش یابد، ضرورت بر همین بخشد

چو سنگ نازنینان گل بود بر روی مشتاقانمن از دیده بریزم هر گلی کان نازنین بخشد

چه باشد، گر چو می مهر مسلمانی بود در ویخدا آن نامسلمان را مگر ایمان و دین بخشد

عجب بخشنده ای شد چشم خسرو بر سر کویشکه خاک در کند دریوزه و در ثمین بخشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف عشق و عشق بازی می‌پردازد. شاعر از دشنام‌های شیرین محبوبش صحبت می‌کند و می‌گوید که این ناسزاها به‌مراتب بهتر از شیرینی‌های مادی است. او از درد و رنجی که با جفاهای معشوقش تحمل می‌کند، و نیز از احساساتش نسبت به زیبایی‌های او می‌گوید. در ادامه، شاعر به ارزش‌های معنوی و روحانی اشاره می‌کند و از محبت و بخشش سخن می‌گوید، به‌ویژه در مورد چشم محبوبش که به بی‌چیزان و خاکیان نعمت می‌بخشد. در کل، شعر بیانگر عاطفه عمیق و پیچیده انسانی در مواجهه با عشق و زیبایی است.