شمارهٔ ۴۵۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اننمیماند۷ بیت

چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماندوگر در پرده می‌داری، کسی را جان نمی‌ماند

من درویش رسوای جهان گشتم بحمداللهچه شبهه، عشق و درویشی بسی پنهان نمی‌ماند

به یاد روی تو چندان که سوی ماه می‌بینمهمی‌ماند به تو چیزی، ولی چندان نمی‌ماند

مگو کای دیده در روی من حیران چه ماندستی؟کدامین دیده کاندر روی او حیران نمی‌ماند

ز چشم کافرت کز غمزه لشکر می‌کشد هرسوبه هفت اقلیم تن یک منزل آبادان نمی‌ماند

نه‌ای با بنده چون اول، بدین خوش می‌کنم دل راکه پیوسته مزاج آدمی یکسان نمی‌ماند

کرم کن در حق خسرو که جاویدان همی‌ماندچو می‌دانی کسی در دهر جاویدان نمی‌ماند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نکات فلسفی و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیزی نمی‌تواند از سرنوشت و درونیات انسان پنهان بماند. حتی اگر کسی در پرده یا مخفی باشد، نهایتاً حقیقت او آشکار می‌شود. شاعر از خود به عنوان درویشی رسوا در جهان یاد می‌کند و بر این باور است که عشق و درویشی نیز نمی‌تواند پنهان بماند. همچنین به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگاه به او فکر می‌کند، تصویری از او در ذهنش باقی می‌ماند. شاعر از چشم‌های معشوق که به دل انسان تأثیر می‌گذارد، یاد می‌کند و بیان می‌کند که هیچ انسانی از این تأثیر در امان نیست. او همچنین تأکید می‌کند که وضعیت و حالت انسان‌ها همیشه ثابت نمی‌ماند و تغییر می‌کند. در نهایت، یادآوری می‌کند که هیچ‌کس در این دنیا جاودان نیست و از خداوند می‌خواهد که نسبت به یک عزیز (کس خاص) رحمت کند، چرا که فنا و زوال سرنوشت همگان است.