شمارهٔ ۴۲۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انفروداید۱۰ بیت

مرا هر شب زدیده خون دل غلتان فرود آیدچه پنداری شراب عاشقی آسان فرود آید؟

دل و عقل، آنگهی عشق، این کجا باشد روا آخر؟که مرغ کعبه در بت خانه ویران فرود آید

سحرگه خشک دیدی ز آه من، ای مرغ بستانهاشبانگه باش تا از چشم من باران فرود آید

مرا گویند دل گرد آر، من بسیار بسی خواهمکه از دل یک دم آن بدعهد بی فرمان فرود آید

عنانگیری نکرد آن بیوفا یک ره مرا روزیکه در ویرانه بیچارگان مهمان فرود آید

چو حد حسن خود بشناخت، قانع شو ز دور، ای دلکه آن یوسف نمانده ست آنک در زندان فرود آید

گهی جولان او در جان، گهی میدان او در دلغلام آن سوارم من که اندر جان فرود آید

نمی یابم چو خار پاش، باری باشمش در رهمگر بر فرق من گردی ازان جولان فرود آید

نمک بارد به هر سو کان جگر گوشه رود، وانگههمه بر جان سوزان و دل بریان فرود آید

بدینسان کز بلندی گفت خسرو رفت بر گردونچه باشد یک سخن گر در دل جانان فرود آید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و درد عشق صحبت می‌کند. او هر شب با نگرانی و دل‌سوزی خوابش نمی‌برد و به سختی‌های عشق اشاره می‌کند که هرگز آسان نیست. دل و عقل او در کشمکش‌اند و به نوعی به‌هم‌ریختگی در احساساتش اشاره دارند. همچنین به مرغ کعبه و افتادن آن در بت‌خانه ویران اشاره می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی تضادها و پارادوکس‌ها در عشق است. شاعر از آواز ضعیف خود و چشم‌انتظاری برای باران عشق می‌گوید و به بی‌وفایی معشوق اشاره دارد که هرگز جلوی او را نمی‌گیرد. او در نهایت به این نتیجه می‌رسد که باید از دور او قانع شود، چرا که کسی که او به دنبالش است، دیگر در دسترس نیست. شاعر خود را غلام سوار عشق می‌داند و از سختی‌های عاشقی و دل‌سوختگی‌هایش سخن می‌گوید. در انتها، روزنه‌ای از امید انسانی نسبت به زیبایی کلام و عشق را هم اشاره می‌کند، که گویی حتی یک جمله از معشوق می‌تواند تأثیر عمیقی بر دل عاشق بگذارد.