شمارهٔ ۳۸۸

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: امت۹ بیت

هر عاشقی که ترسد از طعنه و ملامتدعوی عشق بازی بر وی بود غرامت

قد قامت مؤذن در گوش در نگنجدآن را که شد ز خوبان مشمول قد و قامت

ساقی، بده شرابی زین توبه ریاییکز جام می بشوید دیباچه کرامت

ای شوخ، نیست فرقی از آفتاب تا تواز بهر فرق گویی زلف تو شد علامت

نظارگی نداند هول و هلاک محشرکو بیندت به ناگه در ساحت قیامت

عاشق که پاره دامن در کوچه ها نیفتدگو گرد پا در آور دامن استقامت

جز تو به هر که دادم دل را شدم پشیمانجان زان تست بستان بر شکر این ندامت

در عشق کز سلامت جان بر لب آمد اکنونمن خیر باد کردم تو دیرمان سلامت

غمهات در دل شب پیش خیال گویمای آنکه خفته ای خوش در منزل سلامت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عاشقانه و دردهای ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید هر عاشقی که از طعنه و ملامت دیگران بترسد، عشق واقعی را به خود ضرر می‌زند. او از زیبایی‌های معشوق و تاثیر آن بر جان عاشق صحبت می‌کند و به خاصیت شراب به عنوان نمادی از دوری از توبه‌های ظاهری اشاره دارد. شاعر تأکید می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند زیبایی معشوق را انکار کند و عاشق واقعی باید در عشق پا بر جا باشد. در پایان، او از ندامت نسبت به عشق‌های دیگر سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که عشقش همیشه پایدار باشد.