شمارهٔ ۲۸۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارنیست۷ بیت

خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیستخوش حالتی ست عمر ولی پایدار نیست

خوش منزلی ست عرصه روی زمین، دریغکانجا مجال عیش و مقام قرار نیست

هر چند بهترین صور شکل آدمی ستلیکن همه چو سرو قد گلعذار نیست

دل در جهان مبند که کس را ازین عروسجز آب دیده خون جگر در کنار نیست

مردی که در شمار بود این زمان کجاست؟کو را درین زمانه غم بیشمار نیست

غره مشو ز جاه مجازی به اعتبارکاین جاه را به نزد خدا اعتبار نیست

زنهار اختیار مکن بهر منزلیکانجا به دست هیچ کسی اختیار نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر، به ناپایداری و فریبندگی زندگی و دنیا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که虽然 بدن و زندگی زیبا هستند، اما هر دو ثابت و پایدار نیستند. دنیای مادی، جایی برای خوشی و آرامش نیست و حتی بهترین شکل انسان نیز در نهایت عموماً شکستنی است. دل نباید به دنیا وابسته شود، زیرا هیچ کس در این دنیا از درد و رنج خالی نیست. شاعر همچنین به بی‌اعتباری مقام و جاه دنیوی اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که هرگز نباید به زندگی و منازل دنیوی دل خوش کرد، چرا که اینها در دست هیچ کس جایی برای انتخاب ندارند.