شمارهٔ ۲۵۷
مفلسی از پادشایی خوشتر استمفسدی از پارسایی خوشتر است
پادشاهی راست درد سر، ولیچون نگه کردم گدایی خوشتر است
پادشاهان چون به خود ندهند راهبا فقیران بی نوایی خوشتر است
آدمی چون کبر در سر می کندبا سنگ کوه، آشنایی خوشتر است
دل که از سودای خوبان بشکندآن شکست از مومیایی خوشتر است
آشکارا عشقبازی با بتاناز بسی زهد ریایی خوشتر است
نیست لذت عشق را بعد از وصالعشقبازان را جدایی خوشتر است
عشق دونان، خسروا، از سر بنهعشق با سر خدایی خوشتر است