شمارهٔ ۲۲۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: یشمناست۷ بیت

کشته تیغ جفایت دل درویش من استخسته تیر بلایت جگر ریش من است

نیک خواهی که کند منع ز عشق تو مرامنکری دان به حقیقت که بداندیش من است

هر گروهی بگزیدند به عالم دینیعاشقی دین من و بی خبری کیش من است

صبر دارم کم و شوق رخ او از حد بیشغیر ازین نیست دگر هر چه کم و بیش من است

گفتم، از نوش لبت کام که یابد، گفتاآنکه مجروح تر از غمزه چون نیش من است

گر دل از ما ببرید و به تو پیوست، چه باکآشنا با تو و بیگانه ز من، خویش من است

جان ازین بادیه خسرو، نتوان برد به جهدآه ازین وادی خونخوار که در پیش من است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج ناشی از عشق سخن می‌گوید. او به صدماتی که عشق به او زده اشاره می‌کند و از وضعیت دلbroken خود می‌نالد. شاعر به عشق به عنوان دین خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این عشق برای او از هر چیزی مهم‌تر است. او همچنین از شوق و اشتیاق زیادش نسبت به معشوق سخن گفته و می‌گوید که بارها دلش از مصیبت‌های عشق مجروح شده است. در نهایت، او به ناتوانی خود در فرار از این دردها اشاره می‌کند و از وادی پرخون و خطرناکی که در آن قرار دارد، شکایت می‌کند.