شمارهٔ ۱۸۹

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اگرفت۶ بیت

باز جانا، آتش شوق تو در جان جا گرفتخانه صبر از غمت سر تا به سر سودا گرفت

سرو نازم رقص رقصان دی درآمد در سماعحلقه حلقه عاشقان را جان و دل یغما گرفت

آتش سینه اگر چه مدتی می سوخته ستعاقبت شعله زد و از راه دل بالا گرفت

من به نقد امروز با وصل بتانم در بهشتزاهد بیچاره در دل وعده فردا گرفت

هر محبی کو قدم در راه عشق از صدق زدپیش محبوب او به آخر پایه اعلا گرفت

دولت خسرو همین باشد که او در کوی دوستبا سگانش همنشین شد منصب والا گرفت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شوق به محبوب است. شاعر از آتش عشق و صبر خود می‌گوید که به خاطر دوری محبوب، جانش را به آتش کشیده است. او توصیف می‌کند که چگونه عاشقان در گرداگرد محبوبش به شادی و سماع مشغول‌اند و زندگی‌شان تحت تأثیر این عشق قرار گرفته است. همچنین اشاره می‌کند که در این دنیا، عشق واقعی و وصال محبوب ارزشمندتر از وعده‌های زاهدانه‌ای است که به آینده مرتبط است. در پایان، شاعر بیان می‌کند که خوشبختی واقعی نزدیکی به محبوب است، حتی اگر با ساده‌ترین افراد همراه باشد.