شمارهٔ ۱۶۹۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انشو۹ بیت

امشب ای باد، یکی جانب آن بستان شوسر آن زلف پریشان کن و مشک افشان شو

من که زآن بوی شوم کشته و خواهی بروماز پی بوی دگر جانب آن بستان شو

چون شدی، ای دل بدخو، که نمودت این راهکه بر آن سرکش خودکامه و بی سامان شو؟

تشنه خون دل ماست دو چشم مستتهر دم، ای دیده من، ساقی آن مستان شو

صنما، رفت چو جانم به غمت لطفی کنتا شوم زنده ز سر، هم تو درین تن جان شو

همه در مجلس شاهان نتوان خورد کبابیک شبی بر جگر سوخته هم مهمان شو

آرزو دارم کامی ز لبت یک روزیتا مگر گویی که غارتگر خوزستان شو

رکن دین آصف ثانی حسن آن کش به دعاآسمان گفت که فرمانده چار ارکان شو

گر همی خواهی در دیده کشندت خوبانگفتِ خسروست که خاک در خسرو خان شو

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به باد دستور می‌دهد که به باغ برود و زلفی پریشان و خوشبو به ارمغان بیاورد. او خود را در جستجوی بوی دیگری می‌بیند و از دلش می‌خواهد که از راه اشتباهی که در پیش گرفته، دور شود. شاعر به چشمان معشوق اشاره می‌کند که به او تشنه هستند و او را به مهمانی دعوت می‌کند. همچنین، او آرزو دارد که روزی طعم لب معشوق را بچشد و از او درخواست دعا برای خوشبختی دارد. در نهایت، شاعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی‌ها او را به خود می‌کشند.