شمارهٔ ۱۶۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: الت۷ بیت

تماشا گاه جانها شد خیالتتمناگاه دلها زلف و خالت

به غلطم بی خبر چون قرعه فالچو بینم طلعت فرخنده فالت

مدارا این چشم من چون دلو پر آبکه باشد آفتاب من و بالت

اشارت کردی از ابرو به خونممرا باری مبارک شد جمالت

نه جان از لب درون آمد نه بیرونبلا شد عشق پا بوس خیالت

چو خوش می می خوری از خون نابماگر ننگی نیاید زین سفالت

چو حالم شد پریشان بی تو آخربگو آخر که خسرو چیست حالت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاشقانه و زیبایی معشوق می‌پردازد. شاعر با توصیف معشوق خود، او را به عنوان منبع خوشبختی و محبوبیت می‌بیند. او به علاقه و اشتیاق خود اشاره کرده و وضعیت درونی‌اش را در غیاب معشوق شرح می‌دهد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی معشوق می‌تواند باعث خوشحالی و آرامش او شود ولی در عین حال درد و رنجی که عشق به همراه دارد را نیز احساس می‌کند. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که وضعیت معشوق را برایش توضیح دهد.