شمارهٔ ۱۶۵۲

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: نبشنو۷ بیت

از دوری خود، جانا، حال دل من بشنواندوه فراق گل از مرغ چمن بشنو

زان موی بناگوشت هر کس گله ای داردآن طره به یک سو نه از گوش، سخن بشنو

نافه همه بوی خوش از بوی تو می دزددغمازی آن دزدی از مشک ختن بشنو

با این همه نیکویی اندر حق مسکینانمشنو سخن بدگو، گفت بد من بشنو

از باد هوایت دل صد جان بدرید، این خودبشکفت گلی دیگر، ای غنچه دهن، بشنو

تو جان منی و من دور از تو همی میرمای جان جدا مانده، آخر غم تن بشنو

بشکست می لعلت چون توبه خسرو رااکنون صفت مستی زان توبه شکن بشنو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احساس عمیق دل‌تنگی و غم ناشی از دوری معشوق است. شاعر از اندوه فراق و درد جدایی صحبت می‌کند و اشاره می‌کند که دیگران نیز از زیبایی‌های معشوق شگفت‌زده هستند. او می‌گوید که بوی خوش معشوق همه را فریب می‌دهد و هر کسی به نوعی از زیبایی او گله‌مند است. همچنین، شاعر بیان می‌کند که عشقش به معشوق به قدری عمیق است که دوری از او جانش را می‌گیرد و او در غم این جدایی رنج می‌برد. در نهایت، اشاره‌ای به مستی و بی‌تابی او از عشق و خیانت به توبه عاطفی می‌کند.