شمارهٔ ۱۶۳
بیا ساقی که ایام بهار استسمن مست است و نرگس در خمار است
مرو مرطوب که ایام نشاط استبده ساقی تو جامی کش بهار است
سواد بوستان از خط سبزهچو روی نو خطان گلعذار است
بساط سبزه زان می گسترد بادکه شاه شاخ را هنگام بار است
به پای سرو بین کز لاله و گلچو دست خوبرویان پر نگار است