شمارهٔ ۱۵۷۲

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: اهان۷ بیت

تا چند کوشی آخر در خون بی‌گناهان‌؟آهسته‌تر زمانی، ای میر‌ِ کج‌کلاهان

چندان که بینم آن رو، چشمم نمی‌شود پرچون دیدن گدایان بر خوان پادشاهان

بی‌تو دو دیده چون نیست از هیچ گریه فارغمن داد خود نیابم هرگز از این گواهان

من چشم باز کردم، خاک در تو دیدمچون کوری‌ام نیاید از سرمهٔ سپاهان‌؟

غوغاست پیش رویت از عاشقان که باشدبازار بردگان را گرمی به چاشت‌گاهان

عشاق رو سیه را لازم بود ملامتچون لعنت ملایک بر نامه گناهان

خسرو به زلف و خالش اندوه خود چه گویی؟دانی که غم نیاید اندر دل سیاهان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و درد ناشی از دوری معشوق می‌پردازد. شاعر از غم و رنج خود می‌گوید، که در دنیای پر از فساد و بی‌عدالتی غرق شده است. او به چشم‌های معشوق و تأثیر آن‌ها بر دل خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که بدون وجود او، حتی اشک‌ها نیز بی‌فایده هستند. شاعر به حسرت عشق و تنهایی خود اشاره می‌کند و از حال عاشقان دیگر نیز سخن می‌گوید که به خاطر عشق خود مورد ملامت قرار می‌گیرند. در نهایت، شاعر از غم و اندوه خود در مواجهه با مشکلات عشق می‌نالد.