شمارهٔ ۱۵۲۷

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: یدنتوان۹ بیت

از همچو تویی برید نتوانبر تو دگری گزید نتوان

تا چند کشم جفایت آخرمحنت همه عمر دید نتوان

زین پس من و جور عشق و تسلیمکز آمده سر کشید نتوان

غم سینه بسوخت، چون توان کرد؟خود پرده خود درید نتوان

یاران عزیز، پند گویندگویند، ولی شنید نتوان

من کز پی خواریم چه تدبیر؟عزت به درم خرید نتوان

بی یاری بخت کام دل نیستبی پر به هوا پرید نتوان

ایوان مراد بس بلند استآنجا به هوس رسید نتوان

این شربت عاشقیست خسروبی خون جگر چشید نتوان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر احساساتی عمیق و دردناک را در مورد عشق و جفاهای آن بیان می‌کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند جای معشوقش را بگیرد و از تحمل رنج و محنت عشق خسته شده است. او بیان می‌کند که غم و درد درونش به حدی است که نمی‌تواند آن را پنهان کند و یا تحمل کند. دوستانش او را نصیحت می‌کنند، اما او توانایی شنیدن این نصایح را ندارد. شاعر به ناامیدی از پیدا کردن عزت و خوشبختی اشاره می‌کند و می‌گوید بدون یاری بخت، به آرزوهایش نمی‌رسد. در نهایت، او به تلخی از چشیدن طعم عشق صحبت می‌کند، که بدون رنج و سختی ممکن نیست.