شمارهٔ ۱۰۵

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ابرا۵ بیت

بگشاد صبح عید ز رخ چون نقاب رابنمود ساقی آن رخ چون آفتاب را

اینک رسید وقت که مردان آب کارگردان کنند هر طرفی کار آب را

ساقی، ازان دو چشم که در بند خفتن استصد چشم بندی است که آموخت خواب را

عید مبارک آمد و از بهر دوستانساقی نکرد شیشه پر و زد گلاب را

مطرب به پرده ای که تو داری بگو به چنگکای پیر کوژپشت چه کردی شراب را؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره شادی و جشن عید است. صبح عید با زیبایی و روشنایی به مانند آفتاب آغاز می‌شود و ساقی نوشیدنی را به دوستان تقدیم می‌کند. زمان جشن فرا رسیده و مردان به کار و تلاش مشغول می‌شوند. ساقی از چشمانی که در خواب هستند صحبت می‌کند و به نوعی به خواب و بیداری اشاره دارد. عید به همگان خوش می‌گذرد و ساقی گلاب را به جای شراب به دوستان هدیه می‌دهد. شاعر همچنین از آواز خوانی و نواختن موسیقی یاد می‌کند و از پیرمردی که اشکالی در کارش دارد می‌پرسد. این شعر به طور کلی تم شادی و جشن، بیداری از خواب و لذت بردن از زندگی را به تصویر می‌کشد.