شمارهٔ ۹

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: لما۷ بیت

ای سراپرده سلطان خیالت دل ماکرده درد و غم تو خانه در آب و گل ما

سر به فردوس نیاریم چو زلف تو فرودتا به خاک سر کوی تو بود منزل ما

مشکل ما دهن تست که هست آن یا نیستجز به منطق لب تو حل نکند مشکل ما

شمع خود را سزد ار بر نکشد چون قندیلشب چو از طلعت خود نور دهی محفل ما

بکن ای شیخ دعایی که بمیریم همهتا دگر ننگ چنین خون نکشد قاتل ما

دیده چندانکه براند سخن از گوهر اشکیار در گوش نیارد سخن نازل ما

دید سیل مژه در پیش کمال آن مه و گفتدر به دامن برد ار گریه کند سائل ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عواطف و احساسات عمیق عاشقانه می‌پردازد. شاعر از درد و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید و می‌گوید که زیبایی و جذابیت معشوقش به قدری است که نمی‌تواند از عشق خود چشم پوشی کند. او همچنین به نقش معشوق در حل مشکلات و غم‌هایش اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که تنها چهره معشوق می‌تواند روشنی‌بخش محفل او باشد. در نهایت، شاعر از احترام به مقام و جایگاه معشوق سخن می‌گوید و آرزوی مرگ را به عنوان تنها راه رهایی از این ننگ و غم بیان می‌کند.