شمارهٔ ۸۹۲

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انکاکلتو۷ بیت

ای دلاویزتر از رشته جان کا کل توبرده سوی تو دلم موی کشان کاکل تو

سنبل غالیه سایست چو صبا شانه زدهشده بر خرمن گل مشک فشان کا کل تو

داده از کار فرو بستة من موی بمویخبر آن طرة دلبند و نشان کاکل تو

همچو شمشاد که از باد به پیچ افتد و تابدر تو پیچیده و افتاده چنان کاکل تو

گر بسازند گل از غالیه و آب حیاتهم نشابد که بشویند به آن کاکل تو

عود خوش بو بود و مشک ولیکن ز همهبر سر آمد چو بر آمد ز میان کاکل تو

دل که دزدید سر زلف تو از دست کمالبرده و در زیر کله کرد نهان کاکل تو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت موهای محبوب صحبت می‌کند. شاعر با توصیفاتی دلنشین، از جذابیت و دلربایی کاکل (موی) آن معشوق می‌گوید و احساسات عاشقانه‌اش را بیان می‌کند. او موهای محبوب را مانند سنبل و گل‌های خوشبو توصیف می‌کند و از این می‌نالد که هیچ چیز نمی‌تواند با زیبایی و جاذبه‌ی کاکل او قابل مقایسه باشد. همچنین شاعر اشاره می‌کند که دلش به دلبندش افتاده و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جایگزین آن زیبایی خاص شود. در کل، شعر به عشق و زیبایی متمرکز است و دلبستگی عمیق شاعر به معشوق را به تصویر می‌کشد.