شمارهٔ ۷۹۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یدهام۷ بیت

من ترک زهد کرده و رندی گزیده‌امخاشاک راه داده و گوهر خریده‌ام

تا کرده‌ام ز منزل هستی سفر گزیننارفته نیم‌گام به مقصد رسیده‌ام

نقش جمال دوست که خورشید عکس اوستهر صبحدم در آینه جام دیده‌ام

امشب به یاد لعل لب او علی‌الدوامتا روز باده خورده‌ام و نقل چیده‌ام

می نوش و تکیه بر کرم عام کن که مندوش این سخن ز هاتف غیبی شنیده‌ام

گر ز آنکه باره چاشنی وصل می‌دهدباری به من که شربت هجران چشیده‌ام

از بیم زاهدان که نگیرند بر کمالپوشیده خرقه بر می و دم درکشیده‌ام

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر انتخاب فردی بین زهد و زندگی رندانه است. شاعر می‌گوید که زهد را ترک کرده و به رندی و لذت‌جویی روی آورده است. او احساس کرده که با وجود سفر به دنیای هستی، به هدف و مقصود خود نزدیک شده و همیشه با تصویر محبوبش در آینه روبه‌رو است. در شب به یاد لب‌های محبوبش مشغول نوشیدن شراب و خوش‌گذرانی است و از باده‌خواران می‌خواهد که بر او ببخشایند. شاعر به خاطر ترس از قضاوت زاهدان، روی خود را پوشانده و از می‌نوشد. در کل، این شعر نشان‌دهنده تردید میان زهد و عشق، و نیز جستجوی لذت‌های دنیوی است.