شمارهٔ ۷۴۰

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: تراگفتم۶ بیت

زیر لب قند مکرر سخنت را گفتمگر ترا هیچ نگفتم دهنت را گفتم

گرچه گفتم به شبیخون در دلها شکنیآن سخن زلف شکن در شکست را گفتم

از سخن های لطیفم ز تری آب چکدهر سخن کز دل صافی بدنت را گفتم

ذقت دیدم و گفتم که تو سیبی و بهیهرچه آمد به دهانم ذقت را گفتم

من به جانت که نگفتم تن تو برگ گل استبلباس دگری پیرهنت را گفتم

دست برداشت بی سرو و به من آمین گفتهر دعائی که سحر جان و تنت را گفتم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات و افکار خود درباره معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که با وجود اینکه شاید به طور مستقیم از معشوق صحبت نکرده، اما همیشه سخنانش را درباره او گفته است. او به زیبایی‌های معشوق، مانند زلف و تن او، اشاره می‌کند و می‌گوید هر چیزی که از دلش برآمده به او منتقل کرده است. همچنین، از دعا کردن برای او یاد می‌کند و بر اهمیت این روحانیات تأکید می‌زند. در کل، شعر از عشق و احساس عمیق شاعر نسبت به معشوق حکایت دارد.