شمارهٔ ۶۷۶

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ل۷ بیت

گر چشم شوخ نست به عاشق کشی مثلدر حلقها ز دور و تسلسل فند جدل

دل ز آنچه گفت در دهشت هسته جای نطقلیکن چه حاصل است ز علم بلا عمل

با کام پر شکر مگسی انگبین ز دورما بر تو عاشقیم به حمدالله از ازل

عشاق را چو حسن بتان است قبله گاهشرمنده شد چو آن سخنی بود بی حمل

چشم ز گریه رو به خرابی نهاده استقند لب تو دید و فکند از دهان عسل

ما را بگفت و گوی تو آن زلف و رخ فکندروی تو قبله دل ما شده ازین قبل

داند وفا و مهر نکو بار با کمالآری فتد به خانه مردم زنم خلل

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق و عشق سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که اگر چشمان زیبا و بازیگوش معشوق بر عاشق بیفتد، دل عاشق به وحشت می‌افتد. اما سؤال اینجاست که دانستن درباره عشق بدون عمل کردن چه فایده‌ای دارد. شاعر همچنین به عشق شیرین و پایدار خود اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به معشوق از ازل در دل او بوده است. زیبایی معشوق، مانند قبله‌ای است که عاشقان به آن روی می‌آورند، و کلمات عاشقانه او همواره در یاد عاشق باقی مانده است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق و وفا باید با کمال و نیکوکاری همراه باشد، و او از تعهد و وظیفه‌ی عاشق نسبت به معشوق سخن می‌گوید.