شمارهٔ ۶۱۴

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: س۷ بیت

خیال خال لبش می کنم به خواب هوساگرچه خواب نباید به چشم کس ز مگس

به عرضه داشت نوشتم که خون بنده بریزخطش نمود تقبل لیشه ستاند نفس

سری که پیش تو دارم بر آستان حق استمنم که از همه عالم سر تو دارم و بس

صلای دعوت خوبی بزن که هست امروزخط تو سبزی خوان خلیل و خال عدس

دو چشم مست سیه کرده به سوختنممساز خانه مردم سیه مسوزان خس

کمان ابروی شوخ ترا ز تیر مژهچو بود ناوک بیحد رسید به همه کس

کمال هست قرین با رقیب خانه سیاهچو طوطی ای که به زاغش کنند اسیر قفس

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عاشقانه و آرزوهای شاعر می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های متفاوت، عشق و زیبایی معشوق را توصیف می‌کند. او به خواب و خیال، خون دل و سرسپردگی‌اش به معشوق اشاره می‌کند و از عواطفش در مواجهه با زیبایی‌های او و چالش‌های عشق می‌گوید. همچنین تضادهایی مانند زیبایی و سیاهی، آزادی و اسارت را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که عشق چه قدرتی دارد و چگونه می‌تواند انسان را به ذوق و شوق آورد.