شمارهٔ ۴۲

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: امرا۷ بیت

کردند ید آن زلف و رخ دلهای بی آرام رابهر شکار بلبلان بر گل نهادی دام را

پیش گل اندام تو دارد گل اندامی ولیلطفی نباشد آنچنان اندام بی اندام را

ساقی رسید ایام گل خالیست از می جام ملآن به که در دوری چنین خالی نداری جام را

گفتی دهیمم عاقبت می از کف سیمین خودجان سوختی تا کی دهی این وعده های خام را

حسن جهانگیرت چو کرد آن زلف دور از پیش رودادی به یغما روم را کردی پریشان شام را

گه گه که از لب چاشنی با هر دعاگویی دهیاز بهر من داری نگه زیر زبان دشنام را

أو زلف بشکست و کمال از توبه و زهد و ورعزنار چون ببرید یار او هم شکست اصنام را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و تاثیر آن بر دل‌ها و احساسات انسان‌هاست. شاعر به زلف و چهره معشوق اشاره می‌کند که دل‌ها را بی‌آرام می‌کند و برای شکار بلبلان دام می‌نهد. هرچند گل مثل او زیبایی دارد، اما لطف او بی‌نظیر است. ساقی اشاره می‌کند که ایام گل خالی از می و شراب است و در چنین دوری، داشتن جام خالی بهتر است. شاعر به وعده‌های بی‌عمل معشوق اشاره می‌کند و می‌سوزد از این که چرا او این وعده‌ها را محقق نمی‌کند. در نهایت، او به شکسته شدن زلف و ناکامی در زهد و توبه اشاره می‌کند و از این که محبت معشوق به نوعی به دارایی و دین انسان ضربه می‌زند، سخن می‌گوید.