شمارهٔ ۱۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ا۷ بیت

ایها العطشان فی الوادی الهواجوی جویبان جانب دریا بیا

آب را پیش لب هر تشنه ایمالت الاکواب قل قل قولنا

از سقاهم ربهم ابریقهاستما به لب پیش لب ما و شما

گریه تا چند از عطش ای نور چشمپیش چشمت آب چشمی برگشا

لو وجدت الخضر عینا فانتبهکیف یحیی النون فی عین البقا

از نسیت الحوت اگر یادیت هستهمچو آن ماهی بخضری آشنا

گر طلبکاری مشو دور از کماللم تجد بعدی ولیا مرشدا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و احساس عطش و جستجوی آب می‌پردازد. شاعر به تشنه‌گان در بیابان می‌گوید که به سمت دریا بیایند و آب را نزدیک خود ببیند. او از خداوند می‌خواهد که آب را به تشنه‌گان بدهد و به آن‌ها امید می‌دهد که با اشک‌های خود از عطش رهایی یابند. همچنین به تجسم چشم نوری اشاره می‌کند که می‌تواند آب را به حقیقت بیاورد. در نهایت، شاعر به جستجوی کمال و ریشه‌یابی در زندگی اشاره دارد و هشدار می‌دهد که اگر به دنبال حقیقت نروند، راهنمایی نخواهند یافت.