شمارهٔ ۹۷
آن دم ایاز خاص به مقصود میرسدکز بندگی به خدمت محمود میرسد
ناموس چون محاب ده کوی وحدت استزاین عقبه هرکه میگذرد زود میرسد
دریاب خویش را اگرت عزم کوی اوستکآنجا کسی که بگذرد از سود میرسد
هر سالکی که پا ز سر صدق مینهداوّل قدم به منزل مقصود میرسد
تو پیش آه گرم رو ای پیک تیزروکو نیز در قفای تو چون دود میرسد
گر شام غم رسید خیالی صبور باشکز غیب آنچه روزی ما بود میرسد