شمارهٔ ۱۶۴
خطت صحیفهٔ مه را نقاب مشگین کردعجب خطی ست که هرکس که دید تحسین کرد
همین بس است نشان قبول دعوت منکه چون دعای تو گفتم فرشته آمین کرد
هزار شکر که قسّام رزق روز ازلمرا ز خوان محبّت وظیفه تعیین کرد
بیا که طوطیِ جان را غرض حدیث تو بودهرآنچه در پسِ آیینه عشق تلقین کرد
کنون ز تلخی هجران چه غم خیالی راکه کام جان ز حدیث لب تو شیرین کرد