شمارهٔ ۱۲۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رافتد۵ بیت

باشد که ز رخسار ترا پرده برافتدتا بیخبران را سخن عشق در افتد

افتاد سرشک از نظر و خوار شد آریاین است سرانجام کسی کز نظر افتد

برپای تو سر می نهم و اشک بر آن استکاو نیز به عذر آید و در پای سرافتد

رسمی ست بتان را که به رخ پرده بپوشندباشد که به ایّام تو این رسم برافتد

گویم به خیالت صفت روز جدایییک شام به سر وقت خیالی اگر افتد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعری عاشق است که در آن به زیبایی و عشق می‌پردازد. شاعر امید دارد روزی پرده از روی چهره محبوبش کنار برود تا عشق و محبتش به دیگران نیز منتقل شود. او بیان می‌کند که عشق می‌تواند فرد را خوار و بیچاره کند، چرا که وقتی کسی از نگاه محبوب می‌افتد، سرانجام بدی در انتظارش است. شاعر در عذرخواهی و سجده برای محبوبش نیز به احساساتش اشاره می‌کند و از این رسم خبر می‌دهد که معشوقان چهره خود را می‌پوشانند. همچنین، به درد جدایی و امید به برقراری ارتباط دوباره اشاره می‌کند. مجموعاً شعر شامل حسرت، عشق و آرزوهای عاشقانه است.