گنج

شمارهٔ ۱۱

۲ بیت
وقتِ سحر است، خیز ای مایهٔ نازنرمکْ نرمکْ باده دِه و رود نواز
کآن‌ها که به‌جایند، نپایند درازو آن‌ها که شدند، کس نمی‌آید باز