گنج

شمارهٔ ۴۱

۲ بیت
آنکو بشکر خنده ی شیرین قندستدر زلف مسلسلش دلم پیوندست
خالش که فتاده است بر گوشه ی چشمآهوش مگر نافه ی مشک افکندست