شمارهٔ ۸۴

۱۱ بیت

اسیر قید محبّت ز جان نیندیشدقتیل ضربت عشق از سنان نیندیشد

غریق بحر مودّت ز سیل نگریزدحریق آتش مهر از دخان نیندیشد

شکار دانه ی هستی ز دام سر نکشدمقیم خانه ی رندی ز خان نیندیشد

ز های و هوی رقیبان چه غم که شبرو عشقز های و هوی سگ پاسبان نیندیشد

گرم تو صید شوی گو حسود جان می دهکه گرگ چون برّه برد از شبان نیندیشد

چو گل نقاب برافکند بلبل سحریفغان بر آرد و از باغبان نیندیشد

ز نوک ناوک چشمت چه غم که در صف عشقکسی سپه شکند کو ز جان نیندیشد

ترا که غارت دل می کنی چه غم ز کسیکه هر که ره زند از کاروان نیندیشد

کرا بجان جهان دسترس بود هیهاتمگر کسی که ز جان و جهان نیندیشد

نسیم باد صبا چون بگل درآویزدز شور بلبل فریاد خوان نیندیشد

چه سست مهر طبیبی که درد خواجو رادوا تواند و زان ناتوان نیندیشد