شمارهٔ ۲۱۳
سنبل سیه بر سمن مزنلشکر حبش بر ختن مزن
ابر مشکسا بر قمر مساتاب طرّه بر نسترن مزن
تا دل شب تیره نشکندزلف را شکن بر شکن مزن
از حرم ببستانسرا میاطعنه بر عروس چمن مزن
آتشم چو در جان و دل زدیخاطرم بدست آر و تن مزن
روح را که طاوس باغ تستهمچو مرغ با بابزن مزن
مطربا چو از چنگ شد دلمبیش ازین ره عقل من مزن
ساقیا بدان لعل آتشینخنده بر عقیق یمن مزن
دود سینه خواجو ز سوز دلهمچو شمع در انجمن مزن